νεράιδες ξεσκεπάζει
…έχω φίλους καινούργιους στο νησί
ωραίους – έτοιμους – με κορδελίτσα για δώρο!
ένας από αυτούς παίζει κιθάρα
(εγώ δεν τον έχω ακούσει ακόμα) – άσχετο
είναι υπεύθυνος σε ένα από τα πιο ωραία μπαρ του νησιού
κάνει ποδήλατο έχει μούσι και μεγάλη καρδιά!
το χαμόγελό του ψιθυρίζει τα σύνορα του καιρού
στους φίλους που πίνουν και γλεντούν
και στα μικρά σωπαίνουν!
μεγάλη η μπάρα που σερβίρει και φαρδιά
κοντά στα λόγια τα ανεξάντλητα της νύχτας – εκείνος
έχει το χάρισμα με μια φέτα λεμόνι να χαρακώνει
τη λησμονιά και τις ακίνητες καμπάνες της ψυχής!
έχει το χάρισμα να μαρτυρά από τον ουρανίσκο
τον ίσκιο της θάλασσας στα περιβόλια του μυαλού!
παραμύθια και νεράιδες ξεσκεπάζει
κατάνυξη βάζει στο ποτήρια και καπνισμένες μυρωδιές
και η αλήθεια του σαν έκρηξη σελήνης τυφλωτική – ξεσπά!
στα βλέμματα στα λόγια τα γοργά – στα μουδιασμένα!
κατά τα άλλα είναι ένα άνθρωπος απλός
φροντίζει τον εαυτό του – την μητέρα του – την αδελφή του
πληρώνει φόρους – διαβάζει βιβλία
και δεν σηκώνει θύελλες για λίγη σκόνη…
αφιερώνω το τραγούδι στον Μάρκο και στα καλοκαίρια του