ο ακάλεστος
…ήταν το ταξίδι του – το παιχνίδι του
πήγαινε στην εκκλησία εκεί που βγάζανε φωτογραφίες
σε γάμους – σε βαφτίσια και στηνότανε μαζί τους
ποιος είναι αυτός; – ήταν η ερώτηση αργότερα!
εκείνος καθώς γνώριζε τις τρικυμίες του πόθου του
τις μετουσίωνε ως μόνος μεταξύ αγνώστων
σε κύκλους αέναων απαθανατίσεων!
σήκωνε τα μάτια και το χαμόγελό του στον ουρανό
και ήξερε
πως το ρίγος που συντάραζε το κορμί του
θε περνούσε σαν μια μικρή ερώτηση:
ποιός είναι αυτός ο ακάλεστος;
ήταν για εκείνον εργαστήριο εξερεύνησης
κάτι σαν σουρεαλιστικό erotica project
κάτι σαν τις καλοκαιρινές αφίσες
που γέμιζαν το καφενείο που σύχναζε
κάτι σαν τον άδολο λόγο που έβγαζε
όταν τύχαινε να τα διηγηθεί όλα αυτά τα χρονικά
που συμψηφιστικά γέμιζαν την μνήμη του!
ήταν ακάλεστος και στο νου του!
και έτσι όταν κάποια στιγμή με κάλεσε
να συνταξιδέψω μαζί του – πήγα…
vithuranos.com