λέει ο Μπουκόφσκι: δεν είχε νόημα
…βάδιζα μέσα στη βιβλιοθήκη και αναζητούσα βιβλία
τα τραβούσα από τα ράφια ένα προς ένα
αλλά ήταν όλα φιγούρα
ήταν πολύ βαρετά
σελίδες επί σελίδων τίγκα στις λέξεις
και να μην λένε τίποτα,
ή αν έλεγαν κάτι
τους έπαιρνε τόσο πολύ για να το πουν
και μέχρι πια να το πουν
ήσουν πολύ κουρασμένος και
δεν είχε νόημα…
λέει ο βιθουρανός – στην πολυθρόνα μου
…στη βεράντα μου
ένα μικρό γατάκι
πήγαινε και ξάπλωνε
στην πολυθρόνα μου
και όταν πήγαινα να καθίσω εγώ
λίγο πριν φύγει σφαίρα
με κοίταζε κατάματα
και σαν να μου έλεγε:
δίδαξόν με τα δικαιώματά σου
ταπεινό πλησίον…