…Είναι για γέλια και για κλάματα
το τι μαθαίνουμε και πότε
διάβασα σε ανάρτηση του Χρήστου!
και απαντώ ότι
είναι μόνο για γέλια και κόπο
τα κλάματα έχουν στερέψει στον τόπο
ήταν τρομακτική η επιτυχία τους
στα περασμένα χρόνια – η μανία τους
τα κλάματα δώσαν χώρο στη βουβή στεγνή
τόσο βουβή που έγινε κι αργή
τα κλάματα στέρεψαν από την πηγή
όπου καημός τους άλλαξε κραυγή – και ροή
τους πήρε την ανάσα την οσμή – τη βουή
τα κλάματα ησύχασαν χωρίς χλαπαταγή
ήρθε το πληκτρολόγιο – το κλικ και η αφή!
ξέμειναν τα γέλια στου κόσμου την ψυχή
να κουβαλούν διπλό φορτίο – στη χαρά – στην οργή…
υγ. στον τόπο…