διάβασα στο διαδίκτυο:
«Έσπασε» το κοντέρ της προπαγάνδας ο Μπάμπης Παπαδημητρίου: «Μητσοτάκης ή χάος» το δίλημμα των εκλογών!
σχολίασα:
έχω το δικαίωμα να αντιδράσω;
μπορώ να αναφερθώ στο άτομο;
αν θα πω κάτι μη κόσμιο θα αντιμετωπίσω το συμφέρον;
όλο και μου έρχεται στο νου ο Πλάτωνας
όλο και μου έρχεται στο νου το δικαστήριο και η σωτηρία του
όλο και μου έρχεται στο νου ο κορυδαλλός και οι λεβέντες του
όλο και μου έρχεται στο νου η λέξη μούντζα
όλο και μου έρχεται στο νου ο επαγγελματίας γλυψιματίας
όλο και μου έρχεται στο νου ένα καθίκι γεμάτο σκατά
όλο και μου έρχεται στο νου ο μπάρμπας από την Κορώνη
Το δίκαιο δεν είναι τίποτε άλλο παρά το συμφέρον του ισχυρού – Πλάτων
φασόλια έφαγες φασόλια μολογάς – λαϊκή παροιμία
- Ανθούν οργιώδεις και με πείσμα
καρπών προόδου οι σπόροι σαν ερπετά:
ο σνομπισμός του πληβείου, του αναιδή η αλαζονεία
και η έπαρση του σκατά. - Στο βάθρο η εξυπνάδα μου δεν πρόκειται ν’ ανέβει,
ενώ η αδιαφορία έπιασε τη θέση την υψηλή:
το χέρι σφίγγω της κάθε λέρας
και λέω πως χάρηκα πολύ. - Αγαπώ την Πατρίδα μου, αλλά κατανοώ συνετά,
πως η αγάπη εγκυμονεί αγωνίες και αγώνες.
και η Πατρίδα μου, απλόχερα με απατά
με κατακάθια, παλιανθρώπους και απατεώνες. - τρεις κι κούκος προηγουμένως !
καταληκτικά αναφέρω ότι ένας Μπάμπης κάποτε – ήθελε να πει κάτι επίκαιρο και πιασάρικο – και το είπε!
υγ. καλημέρα Κύριε αδέκαστε δικαστά ελπίζω κάποια ημέρα να βγάλεις το καθήκι με τα σκατά από το κεφάλι σου – προς το παρόν έχουμε στρωμένο τραπέζι με φύκια και μεταξωτές κορδέλες τι θάλεγες να κοπιάσεις;