διάβασα στο διαδίκτυο:
Η ελληνική υπηκοότητα κρίθηκε ξαφνικά ύποπτη και οι Έλληνες είτε εκτελέστηκαν, είτε μεταφέρθηκαν στα γκούλαγκ
Στις 15 Δεκεμβρίου του 1937, ο Στάλιν διέταξε τη δίωξη των Ελλήνων που βρίσκονταν σε εδάφη της ΕΣΣΔ. Αυτή συμπεριελάμβανε όλους τους άντρες ανεξαρτήτως πολιτικής ιδεολογίας, καταγωγής και κοινωνικής θέσης. Μόνο και μόνο λόγω εθνικότητας, οι Έλληνες βρέθηκαν ξαφνικά κατηγορούμενοι.
σχολιάζω:
…περνώντας ο χρόνος ξεθωριάζει τις μνήμες! ωραία πράγματα! βλέπω κάθε μέρα σχεδόν τα βράδια στον cosmote tv εκπομπές για τον χίτλερ – αλλάζω κανάλι και πέφτω στην Αφρική που τα λιοντάρια κατασπαράζουν γαζέλες αργότερα κροκόδειλοι μια από τα ίδια! κατόπιν ταινίες με δεκάδες σκοτωμούς που στο τέλος κερδίζει το καλό παλικάρι που έχει άδεια να σκοτώνει από τον σκηνοθέτη! πάω για ύπνο και είμαι μπουχτισμένος στο γυάλινο αίμα και αναρωτιέμαι (ανόητα) πως και γιατί τα όνειρά μου είναι τόσο άσχημα! τα πρωινά όταν ανοίγω την τηλεόραση οι εκπομπές είναι για κλάματα και για κουτσομπολιά υπεύθυνα! όσον αφορά τις ειδήσεις όλοι οι δημοσιογράφοι ανεξαιρέτως ανήκουν κάπου και για αυτό η αγιαστούρα πάει σύννεφο!
επομένως το άνωθεν άρθρο ποια θέση άραγε να καταλάβει στη συνείδησή μου; έχει οργανωθεί παντού και σχεδόν για τα πάντα ο ιστός της αράχνης του συνόλου που τρέφεται από την παγκοσμιοποίηση και τα αφεντικά που έχουν και κατέχουν! ματαιότης λοιπόν τα πάντα ματαιότης και στο πίσω μέρος του μυαλού μου τα gulag το Guantanamo το Alcatraz και μπροστά στα μάτια μου δακρυγόνα ξύλο αλύπητο προς πάσα κατεύθυνση και καλόπαιδα με ασπίδες και γκλοπ να μοιράζουν δικαιοσύνη μαζί με τους αδέκαστους δικαστές που τοποθετούνται από την εκάστοτε εξουσία που εκλέχθηκε νομίμως από τον λαό και εμένα μαζί! επομένως όταν διαβάζω τέτοια άρθρα (για τον πατερούλη) κουνάω συγκαταβατικά το κεφάλι και σκάφτομαι ότι άργησα και ότι πρέπει να πεταχτώ στο σουπερ μάρκετ πριν νυχτώσει γιατί προτιμώ να οδηγώ την ημέρα και γιατί της νύχτας τις δουλειές τις βλέπει η μέρα και γελάει!
τι να περιμένω εγώ; (η ασκητική του Νίκου Καζαντζάκη) ένας άνθρωπος είμαι και δίπλα μου άλλα τόσα εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου και των smartphones να στέλνουμε ευχές likes και προσευχές να βοηθήσει ο εκείνος και ο εκείνος που κάποτε θα μας εμπνεύσουν για να σηκωθούμε από τον καναπέ (Κορνήλιος Καστοριάδης η άνοδος της ασημαντότητας) και να βγούμε έξω φωνάζοντας «αρκετά σιχαθήκαμε» καιρός για νέα πράγματα! όπως άλλαξε ο μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς! (ο αναρχικός τραπεζίτης του Φερνάντο Πεσσόα)
το σύνδρομο του καναπέ αγαπητά μου φυτά!
και τί να λέει η δικαιολογία για να βλέπουμε κάθε μέρα τον χίτλερ και τα απαίσια κατορθώματα του; και τι να λέει το άρθρο για τις εκτοπίσεις του πατερούλη; τι να λέει που αναγνωρίσανε την γενοκτονία των Αρμενίων και τι να λέει ακόμα και σήμερα η αγριότητα των μισθοφόρων ανά τη υφήλιο; το μόνο που μπορεί να λέει κάτι (κλαυσίγελος) είναι που επιτέλους η εκκλησία φρόντισε να υπάρχουν άλλοι 4,000 εφημέριοι για να εξομολογούνται εκείνοι και εγώ μαζί… (τα σουρεαλιστικά ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου)
υγ.
τί ωραία που πετούν οι γλάροι σήμερα – τί ωραία που κυλάει ο χρόνος; τι σαχλαμάρες θα βρει για να γράψει για εμάς ο ιστορικός του μέλλοντος;…