η επιστολή της Αριστέας:
βλέποντας κάτι τέτοια βίντεο με το ζευγάρι που τραγουδάει
αυτό το υπέροχο κομμάτι με αυτόν τον υπέροχο τρόπο
πόσο λυπάμαι που δεν ξέρω αγγλικά!
…καλημέρα μεγάλη μου αδελφούλα
όλα ξεκίνησαν όταν ο καλλιτέχνης
θέλησε να σε πλησιάσει
να ξέρεις ότι σε άδραξε
με την εκφορά του πάθους του!
και να σου πω:
εμένα με συγκινούσε ανέκαθεν η περίπτωση
να μην καταλαβαίνω τα λόγια – ακόμα
ζω μια μαγεία από την ενορχήστρωση
από την ερμηνεία από το κάλος – το τραγούδι!
ίσως να είναι αυτός ο λόγος που ποτέ μου
δεν θέλησα να μάθω νότες
φοβήθηκα μήπως και χάσω αυτό το ένστικτο
αυτή την ικανότητα να μου αρέσουν πολύ
και έτσι τα τραγούδια!
και ο στίχος να είναι μια φαντασία
ένα όραμα δικό μου και της Google…
υγ. άκουσέ την 2 φορές καπάκι