διάβασα στο διαδίκτυο:
Ένα άγριο σκηνικό σημειώθηκε στη μέση του δρόμου στη λεωφόρο Αλίμου με πρωταγωνιστή τον δήμαρχο του Βόλου και πρόεδρο της ΠΑΕ Βόλος Αχιλλέα Μπέο.
O δήμαρχος Βόλου επιτίθεται και ξυλοκοπάει έναν οδηγό μηχανής, ενώ παράλληλα τον βρίζει οδηγός της μηχανής σοκαρισμένος προσπαθεί να αμυνθεί, ενώ μαζί με τον Αχιλλέα Μπέο υπάρχει ακόμα ένας άνδρας, ο οποίος συμμετέχει στον ξυλοδαρμό του νεαρού, φωνάζοντας παράλληλα: «ξέρεις που μιλάς ρε;».
σχολίασα:
…εκείνο το «ξέρεις που μιλάς ρε;» πολύ με διαόλεψε γιατί έπρεπε να ήταν «ξέρεις ποιος είμαι εγώ – ρε;»
κβαντικοί κινητήρες της ελληνικής κοινωνίας αλλά και της οικονομίας – περιφέρονται στους δρόμους χωρίς την ανάλογη αναγνώριση από το ευρύ κοινό παρά μόνο από ένα κομμάτι της πίτας που οι περί αυτώ γνωρίζουν πολύ καλά και αποδίδουν τις πρέπουσες τιμές – άδικο γιατί μόνο αυτοί;
κατά τα άλλα είναι τόσο πολύ δύσκολο να πας από την απέναντι όχθη και να διαφωνήσεις το ίδιο αθυρόστομα όπως εκείνοι – που τότε χωρίς να το περιμένεις – μπορεί να βρεθείς απέναντι σε δήμαρχο σε στιχουργό σε βενζινοπώλη και ακόμα-ακόμα σε επιτυχημένο επιχειρηματία και κυρίως μπροστά σε πυγμάχους που μπορούν και δέρνουν ανελέητα – εκ του συστήματος η άδεια – το μόνο πράγμα που μπορεί να σε σώσει από την δίκαιη αγανάκτηση του πυγμάχου (βλέπε ανάρτηση) είναι το κράνος!
και αυτό μόνο σε κάποιες ιδιάζουσες περιπτώσεις διότι η έκπληξη παραμονεύει ατελείωτη και ανολοκλήρωτη!
πχ. Δηλώσεις Κούγια για υπόθεση Πισπιρίγκου: “Το σενάριο περί κεταμίνης εφευρέθηκε”
ξαναφόρεσε το κράνος
και επί πλέον αφού τα διάβασες όλα αυτά και τα κατανόησες
«σύρε τώρα να φέρεις μια αρσενική πέτρα που έλεγε και ο εκπαιδευτής μου στο στρατό»…
https://www.e-radio.gr/post/218118/apisteyto-xylo-sti-mesi-toy-dromoy-apo-dimarxo