…στεφάνωσε ένα κομμάτι ουρανού
πάνω στο κεφάλι σου
τύλιξε τον κήπο της καρδιά σου – μέσα στον ουρανό
το μαγαζί σου – μέσα στον κήπο
κι όλα μαζί σε ένα μαντίλι!
και έπειτα
βγες σαν γλάρος στ ανοιχτά
στην ατέλειωτη βροχή του ήλιου
και του κόσμου!
γίνε μύθος να σε τραγουδήσω…
αφιερωμένο στον φίλο μου τον Ηλία