«ΙΚΕΤΙΔΕΣ» ΕΝ ΑΡΓΕΙ…
To παρελθόν ενός τόπου δε μετριέται μόνο με μύθους και μάχες –νίκες ή ένδοξες ήττες- , αλλά, κυρίως, με έργα πολιτισμού. Και γι’ αυτό θα πρέπει να είμαστε περήφανοι! Η πόλη μας, και η περιοχή της, τροφοδότησαν την αθηναϊκή τραγωδία με έργα αξεπέραστα. Ας σκεφθεί κανείς τις δυο «Ικέτιδες», του Αισχύλου και του Ευριπίδη. Ιδιαίτερα την πρώτη, η οποία, επιφανειακά, μπορεί να θέτει ζητήματα δικαίου της μετανάστευσης, σε δεύτερο, όμως, επίπεδο αποτελεί μια πρώιμη ανθρωπολογική (και ψυχαναλυτική) προσέγγιση της αποδοχής του «άλλου» (του ξένου)… Αυτό είναι ένα μικρό κομμάτι της προίκας μας…
σχολιάζω:
το μοναδικό πράγμα που αντέχει στο πέρασμα του χρόνου είναι η τέχνη!