…πριν – πολλά από αυτά δεν τα καταλάβαινες
τώρα σου αποκαλύπτουν το πραγματικό τους νόημα
για το ψωμί για την αλήθεια για το δίκιο
για την αγάπη που ολόκληρος διψάς και χάνεις!
κι η ελπίδα να βγεις έξω μόνος σου εσβήστη
το ανεπανόρθωτο και η θλίψη λεηλατούν την καρδιά σου
και ο όχλος ο αμόρφωτος απέναντί σου είναι!
όσον αφορά εκείνον
τον αχάριστο τον καταχθόνιο
ένας καινούργιος κίνδυνος σε ζώνει – σκοτεινός
παλιωμένα λόγια περιοδεύοντος θιάσου – φταίξιμο!
και το σθένος σου να αντιμετωπίσεις την παραίτηση
διασχίζει τις βουερές μαχητικές ημέρες σου
ορίζοντας την παγωμένη μαύρη τρύπα που σε περιβάλλει!
όχι – ορθό να μένει πάντα στην θέλησή σου – το σθένος
με την επιγραφή στο φάκελο της ψυχής σου – επείγον!
όχι – δεν μπορούμε όλοι εμείς που παρκάρουμε τη βλακεία
μας πάνω στους δρόμους να σε εμποδίσουμε να περάσεις
όχι – δεν σου ταιριάζει ο οίκτος ούτε η παραίτηση
που σου πουλάμε πάνω σε χίλια αντίτυπα
όχι – δεν είσαι εσύ αυτός που θυμόμαστε σαν κάποιον
που έφυγε από δίπλα μας μέσα από επίσημους διαλόγους!
όσον αφορά εμένα
όχι – δεν βάλθηκα να ανταλλάξω τη μνήμη με λόγια
απλά ένοιωσα και εγώ μέσα μου
το πουλί που φτερουγίζει στη σκέψη σου
απλά ένοιωσα να λευτερώνομαι δίπλα σου
η δικιά μου η σκέψη είναι αιχμάλωτη – ανήμπορη
σε εκείνη τη συγνώμη που δεν σε φτάνει…
αφιερωμένο σε κάποιον ΑΜΕΑ