το τρίτο μου πάρτι
…το καλοκαίρι του 1973 εργαζόμουν στη φαρμακαποθήκη
ΓΕΦΑ Αριστοτέλους τέσσερα στην πλατεία Βάθη!
τον Ιούλιο και τον Αύγουστο μάθαμε ότι θα ερχόταν να
δουλέψει μαζί μας η κόρη του αφεντικού και ότι θα έπρεπε να
ήμασταν προσεκτικοί γιατί δουλεύαμε σε έναν ενιαίο τεράστιο
χώρο πάνω από είκοσι πέντε άντρες εκ των οποίων αρκετοί
ανύπαντροι – εγώ ήμουν ο πιο μικρός και εκείνη πέντε χρόνια
μεγαλύτερή μου!
την πρώτη ημέρα που ήρθε – στο διάλειμμα κάποιοι πιάσανε
κουβέντα για τις πρόσφατες ταινίες της εποχής!
κάποια στιγμή είπα τη γνώμη μου ότι η πιο σπουδαία ταινία
ήταν το κουρδιστό πορτοκάλι – και γιατί είναι τόσο σπουδαία
όσο λες; με ρώτησε η Λίκα!
γιατί αναφέρετε σε μια όχι και τόσο ξένη και μακρινή εποχή
και γιατί μου θυμίζει τον Όργουελ – της αποκρίθηκα!
την επομένη εβδομάδα ήρθε και μου έδωσε στη χούφτα
προσεχτικά ένα χαρτάκι με γραμμένο το τηλέφωνό της!
θέλω να μιλήσουμε από κοντά – μου είπε – το επόμενο
Σάββατο κάνω ένα πάρτι στις εννιά θα έρθεις;
χτύπησα το κουδούνι ακριβώς στις εννιά – η πόρτα ήταν
ελάχιστα ανοιχτή – μου φώναξε από το βάθος: σε περίμενα!
δεν υπήρχε ψυχή σε ένα μεγάλο σαλόνι και στο βάθος από μια
πόρτα ελάχιστα ανοιχτή έβγαινε ένα αδύνατο κίτρινο φως και
ακουγόταν μια πολύ σιγανή μουσική!
προχώρησα προς τα εκεί και έσπρωξα την πόρτα – αυτή
ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι γυμνή με ένα ποτήρι campari
στο χέρι – με κοίταξε βαθειά και μου είπε: εγώ είμαι το πάρτι…
υ.γ.
αφιερώνω το κομμάτι στο Campari και στον τροχό της τύχης