… ήρθαν στο νησί οι Αθηναίοι
τις ημέρες του Πάσχα
και έτσι όλοι ακούσαμε καλέσματα
όπως Απόλλωνα Αλκινόη Αναξίμανδρε
μην απομακρύνεστε στο δρόμο
και πως το άγιο φως έρχεται
με τιμές Ελληνικού κράτους!
περπατήσαμε και εμείς δίπλα
σε μπλαζέ υφάκια
είδαμε τα κινητά της μόδας
τις γόβες της dua lipa
και επίσης είδαμε τίγκα αποφάγια
στα γιορτινά τραπέζια!
και ενώ παραδίπλα εγώ
έγραφα ένα ποίημα με όλα αυτά
άνοιξε πάλι η πληγή
και άρχισε να τρέχει!
σκέφθηκα ότι
με τεντώνει η ελαφρότητα
σκέφθηκα ότι
αυτό που βλέπω
δεν κατάγεται από την όραση
σκέφθηκα ότι
με το σύνθημα αέρα πατέρα
θα κάνουμε βιομηχανία!
και μετά από όλα αυτά
εσταμάτησα ως ερωτοθραύστης
μπροστά σε δυο μάτια αστραπές
σε δυό γυναικείες ωμότητες
που καλούσαν τον έρωτα
να περιμένει στη στάση του λεωφορείου…
