…ανάθεσα στα αξόδευτα φτερά της γλίτσας
να μεταφέρουν μια σκέψη μου
σχετική με την παντοδυναμία των αοράτων!
τα ορατά και καταχθόνια ύψη
της τσακισμένης αρμονίας του κόσμου
ελπίζω να μεταφερθούν αυτούσια
στους αόρατους διαχειριστές και
τυμβωρύχους της μνήμης
μια ζωή πεινασμένη η γλίτσα περίμενε
μέσα στην ανυπαρξία της ζήτησης
και τώρα θα παρουσιαστεί ως αγγελιαφόρος
στην ξαπλωμένη ανάσκελα κοινωνία του διαδικτύου!
της είπα να μεταφέρει με το βλέμμα της
το ίδιο το φως
που η κάλπικη υπέρβαση χρησιμοποίησε
για να με θαμπώσει
της είπα να μεταφέρει το περίεργο σύνολο
εκείνων που βρήκαν τρόπο και
σφουγγάρισαν ότι είχε απομείνει
από την συναυλία της αρπαγής
των προηγούμενων χρόνων
της είπα όταν τελειώσει να πάει να κρυφτεί
όπου θέλει και να με αφήσει ήσυχο!
με κοίταξε και μου είπε:
να με θυμάσαι – εγώ είμαι
η επιστρεπτέα ανένδοτη γλίτσα
είμαι η νεράιδα της αρπαχτής
θα με ξαναχρειαστείς…
