…σήμερα θέλω να γράψω για το κουράγιο του αθλητή
έξω από κείμενα αθλητικογράφων – έχω και τη δική μου άποψη
είναι απίθανο να βρεθούν κορυφαίες δεξιότητες μαζί
συμβαίνει όμως τώρα στο μουντιάλ του ποδοσφαίρου!
σήμερα για να παίξεις ποδόσφαιρο σε αυτό το επίπεδο
χρειάζεται να είναι ο παίχτης αθλητής μεγάλος
χρειάζεται να είναι αντοχής έξυπνος και ομαδικός
χρειάζεται να ακολουθούν τα πόδια του το μυαλό του
χρειάζεται να του κόβει ξυράφι την ελάχιστη εκείνη στιγμή
χρειάζεται την αντίδρασή του άμεση ατόφια μαγική!
συμβαίνει όμως σήμερα να βρίσκεται αντιμέτωπο
το ταλέντο του δεξιού και του αριστερού ποδιού
απέναντι σε έφηβους και μικρότερους που τρέχουν
που θέλουν να γίνουν εκείνοι τα αστέρια τα φώτα
και τότε ακριβώς εμφανίζεται εκείνο το πανάκριβο
κουράγιο!
γιατί ο κορυφαίος δεν αρκείται απλώς στην επιτυχία
θέλει να την καθοδηγήσει κιόλας
να την νοστιμίσει όπως εκείνος μόνο μπορεί
να βάλει το κερασάκι του -το αλάτι του
να μοιράσει πόνο!
μέσα από τις δεξιότητές του
μέσα από τη φωτιά του
που τρέφει το κουράγιο του!
προσκυνώ τους δύο αντιπάλους του σήμερα!
χαίρε Μέσσι!
χαίρε Μόντριτζ!
ο ποδοσφαιρόφιλος βιθουρανός σας χαιρετά…
