…σε ένα μικρό κείμενο
που αποστάλθηκε σε ομάδα
σε κοινωνικό δίκτυο
αναφέρθηκε το όνομά μου
ως εμψυχωτής!
η λέξη σκάλωσε στο μυαλό μου
μαζί και η ιδιότητά της
για ώρα πολλή
και κατόπιν άρχισε να βγάζει
μηνύματα που προστέθηκαν
μαζί της αυτόματα!
και σκέφτηκα ότι μια λέξη μπόρεσε
και με τράβηξε από την νύχτα
της άγνοιας!
δεν το είχα φανταστεί ποτέ
το κουράγιο αυτής της λέξης
αλλά και κάποιες άλλες που
γέρνει μαζί της ως ιδιότητες
όπως επιμέλεια σεβασμός καλοσύνη
αλλά και αγωνία για μια συνέχεια
στα πλαίσια του αλτρουισμού!
σκέφτηκα ότι πότε-πότε
με θυμάται το μέλλον
και μου αναθέτει γλυκές πρωτοβουλίες
για τα αδιάβαστα που γίνονται γραπτά
και για να πάω λίγο παρακάτω και
να μοιραστώ το όνειρο!
και τί όνειρο
εκείνο της γλώσσας
της υπέρτατης τέχνης του μυαλού!
αποδέχθηκα σαν χάδι
την φανερή μα και την κρυφή
αποστολή της λέξης
για να φροντίσω
πολλές ποικιλίες έγχρωμων ρόδων
αλλά και να χαϊδέψω πάτρια
αγαπημένα φραγκόσυκα!
αργότερα και κατασταλαγμένα
το αγκίστρι της λέξης στο μυαλό μου
σκούντησε το χέρι μου
και έγραψε στον βιθουρανό μου
τα σέβη μου…

αφιερωμένο στην ομάδα – ελληνικός καφές