…το 1992 το γενάρη βρέθηκα στο Λονδίνο!
ένα βράδυ πήγα σε ένα club στο Kensington
κοντά στο γήπεδο της Chelsea και στο σταθμό του μετρό!
πήγα κοντά στο Bar παράγγειλα μια μπύρα βρήκα το όρθιο
σημείο μου και βγήκα περιπολία!
γινότανε της τρελής κόσμος και κοσμάκης!
ξαφνικά έρχεται ένας τύπος μετρίου αναστήματος
με έναν άλλο μαζί θεόρατο και άρχισε να με κοιτάζει
καλά –καλά πότε από δεξιά πότε από αριστερά και ο θεόρατος
ακίνητος με το βλέμμα καρφωμένο επάνω μου!
κάποια στιγμή ο κανονικός έσκυψε μπροστά μου
και με ρώτησε! «με θυμάσαι!»
ωχ είπα μέσα μου τώρα θα φάμε το ξύλο της αρκούδας!
είχα κοκαλώσει και σκεφτόμουν πως να την κοπανήσω
με ξαναρώτησε! «με θυμάσαι!»
θα έπρεπε; τον ρώτησα
με κοίταξε λίγο παραξενεμένος και μου είπε:
είμαι ο Κέβιν θυμάσαι το 1986 στην Αντίπαρο και στο μπαρ
σου την καραμελίτσα! και τότε θυμήθηκα!
αγκαλιαστήκαμε και έκανε χαρούλες τρελές – μου είπε:
«στην καραμελίτσα γνώρισα την Αngie τη γυναίκα μου!»
έχουμε 2 παιδιά και το μαγαζί είναι δικό μου!
τι θέλεις να πιείς και ποιο τραγούδι θέλεις να ακούσεις;
πήγαμε μαζί στον dj που ήταν απέναντι από το μπαρ και
του είπε να μου κάνει τα χατίρια!
εγώ επειδή ήξερα του είπα να διαλέξει αυτός και να με εκπλήξει
και μου έβαλε το τραγούδι που το αφιερώνω σε δεύτερη
εκτέλεση στον Kevin την Angie και στον θεόρατο τον αμίλητο
που πίστεψα κάποια στιγμή ότι θα με κάνει του αλατιού!…
