…είχαμε μαζευτεί στο σπίτι του Βασίλη του αιδοίλου
για να ακούσουμε το Machine Head που μόλις είχα αγοράσει!
στο δωμάτιο ήταν δυο ντιβάνια – μια ξύλινη τρίφυλλη
ντουλάπα – ένα τραπέζι με το πικάπ και δυο καρέκλες!
εγώ και ο Ηλίας καθόμασταν στο ένα ντιβάνι και στο άλλο
απέναντι ο Χάρης με τον Βασίλη!
μας άρεσε ο δίσκος και τον βάλαμε να παίξει πάλι από την
αρχή ξανά και ξανά!
κάποια στιγμή μπήκε ο Μάκης – γείτονας
(δεν ήταν της παρέας μας)
κάθισε σε μια καρέκλα και μας άκουγε αμίλητος!
κάποια στιγμή άρχισε να μας λέει ότι πηγαίνει και μαθαίνει
Καράτε και σηκώθηκε και έκανε χειρονομίες
στριφογύριζε – κλώτσαγε στον αέρα και κάποια στιγμή
έδωσε και μια κλωτσιά στη ντουλάπα!
τον ρώτησε ο Χάρης:
- δηλαδή εγώ τώρα αν θα σηκωθώ και προσπαθήσω να σε
χτυπήσω εσύ θα με αποκρούσεις; - ναι φυσικά του απάντησε
τότε σηκώθηκε ο Χάρης στάθηκε απέναντί του και του έδωσε
ένα χαστούκι που είδε τον ουρανό με τ άστρα ο Μάκης! - κάτσε ρε Χάρη του φώναξε δεν ήμουν έτοιμος!
- α! συγνώμη θέλεις να ξαναδοκιμάσουμε;
- εντάξει τώρα είμαι έτοιμος πάμε
και του δίνει ένα δεύτερο χαστούκι με το άλλο χέρι! - ρε σύ η ντουλάπα σου κάνει μάθημα; του είπα εγώ!
σήμερα όταν το φέρνει η κουβέντα – κάπου-κάπου γελάμε με
τον Ηλία για τα μαθήματα – βαράτε!
το τραγούδι το αφιερώνω στον Μάκη που έφυγε στην
Αυστραλία και δεν τον ξαναείδα από τότε!
υγ. ελπίζω να είναι καλά και να έμαθε και Καράτε