…οι συνάνθρωποί μου ταξινομούνται
από τους συνανθρώπους μου
κυρίως από την γεμάτη ή την άδεια τσέπη
πολύ φθονερό κριτήριο και ιδιοτελειακό ταυτόχρονα
δεν χρειάζεται περισσότερη ανάλυση!
φτάνει η στιγμή που κοιτάζονται στην ταβέρνα – μεταξύ τους
ποιος θα πληρώσει και ποιος θα την γλυτώσει!
κάποιος «πετυχημένος» με ρώτησε
γιατί κάνω συχνά παρέα με luben άτομα – απάντησα:
εγώ παρατηρώ και γράφω!
τί μπορώ να γράψω άραγε από μια αποστειρωμένη ζωή;
σπίτι –λεφτά – παιδιά – λεφτά – δουλειά- λεφτά-φίλοι- λεφτά
γεμάτη τσέπη – άδεια καρδιά – άδειο μυαλό – τελείωσα
δεν χωράει κάτι άλλο – μόνο λεφτά
και όταν φεύγουνε – στην υγεία του κορόιδου!
ο Χρήστος έχει καλή καρδιά και καθαρό βλέμμα
η πλέον όμορφη στιγμή που έζησα με το Χρήστο
ήταν όταν ετοίμασε μακαρονάδα σπίτι του!
είχε μια τεράστια ευτυχία στο βλέμμα του επειδή
έκανε το τραπέζι στο φίλο του – εμένα!
ακούμε μουσικές μαζί – παίζουμε τάβλι – πάμε βόλτες
και αναρωτιέμαι:
με εσένα πολύφερνε γαμπρέ
πως θα περάσω τη μέρα μου μαζί σου;
εντάξει θα πούμε για λεφτά – για κάτι ενδιαφέρον;
ο Χρήστος είναι μαχητής της ζωής – αδιάφθορος ακόμα!
σου αφιερώνω το τραγούδι Χρήστο και σου εύχομαι…
