…μου αρέσει όταν οι άνθρωποι έστω και για λίγο ξεπερνούν τα
όριά τους!
πχ. στις αθλητικές εκπομπές οι παραγωγοί στην τηλεόραση και
στο ραδιόφωνο – βάζουν στο σήμα της εκπομπής ή στα
διαφημιστικά φλασάκια τους – συνήθως ροκ μουσική – ενώ στην
ουσία φεύγουν από τα «μπουζούκια» με λάθος παλτό και με
ένα παπούτσι!
είχα ένα συνάδελφο που δήλωνε λαϊκός και ήταν απόλυτος
στα πιστεύω του!
στο κινητό του όμως για ήχο κλήσης είχε:
Ain’t No Sunshine ( Bill Withers)
πολύ το ευχαριστιέμαι τώρα που το σκέφτομαι – είναι κατιτίς
είναι ένα βήμα προς σε άλλη κατεύθυνση!
το τραγούδι το αφιερώνω (σε άλλη εκτέλεση) στο Γιώργο και
του εύχομαι!…