T.S. Eliot – The Waste Land (απόσπασμα2)
…Εγώ ο Τειρεσίας, αν και τυφλός,
αγκομαχώντας ανάμεσα σε δυό ζωές
γέρος με ζαρωμένα γυναικεία στήθη
μπορώ να δω στη μενεξεδένια ώρα,
την ώρα του δειλινού που αγωνίζεται να επιστρέψει,
και φέρνει τον ναύτη σπίτι του,
τη δακτυλογράφο σπίτι της την ώρα του τσαγιού –
συμμαζεύει τ` απομεινάρια του πρωινού της,
ανάβει τη σόμπα, και στρώνει
να φάει φαγητό από κονσέρβες!
έξω από το παράθυρο επικίνδυνα απλωμένα
στεγνώνουν τα κομπινεζόν της
στις τελευταίες αχτίδες του ήλιου
πάνω στο ντιβάνι (κρεβάτι της τη νύχτα) στοιβαγμένα
κάλτσες, παντόφλες, μεσοφόρια, και κορσέδες!
Εγώ ο Τειρεσίας, γέρος με βυζιά ζαρωμένα
είδα τη σκηνή, και προφήτεψα τα υπόλοιπα –
κι εγώ περίμενα τον αναμενόμενο καλεσμένο!
Ιδού – ο βλογιοκομμένος νεαρός που καταφθάνει…
μετάφραση: Χάρης Βλαβιανός