…ύστερα θα απλωθούν μέσα στην οθόνη του Smartphone
το έτσι και το είναι
δέντρα – σπίτια – άνεμοι – εδώ στη παραλία!
και θα ξεφύγω μέσα τους – σιωπηλά
είναι –
σε τούτη την ατέλειωτη ρωγμή του χρόνου
που ανοιγοκλείνει τη λιγοστή ομίχλη των αναμνήσεων
και εγώ
δεν προλαβαίνω να περάσω!
ακριβώς σαν τον Άγγελο του Ελύτη
έτσι –
θα φύγω όταν έρθει η νύχτα
αλλά όχι ξαφνικά- ούτε απροσδόκητα
θα αναρωτιέμαι συνειδητά
για τον καιρό που ξόδεψα
και που δεν κατάφερα να φτιάξω
το έτσι και το είναι!
εξηγούμαι:
εκείνη τη στιγμή σαν από μηχανής θεός
χτυπά sms το Smartphone μου
διαβάζω sms:
όταν τελειώσεις πάρε με
μονολογώ:
γλυκιά μου
εγώ θα σε πάρω για να τελειώσω…
βιθουρανός 02-05-2020