..διάβασα στον Μικρό Ναυτίλο ότι
ένα δειλινό στο Αιγαίο
περιλαμβάνει τη χαρά και τη λύπη
σε τόσο ίσες δόσεις
που δεν μένει στο τέλος
παρά η αλήθεια!
αόρατα τηλεκοντρόλ και διάφανα Smartphone’s
αναπτύσσουν την κενή πλευρά
της ανωμαλίας στη σκέψης μου
σε παγωμένα κατσάβραχα γλιστρούν οι αντιδράσεις μου
σε επιδέξια χέρια κλεφτών κοιμάται η δικαιολογία μου
σε πειρατικό καράβι play mobil αποθηκεύτηκαν
η φωνή μου και οι συνεννοήσεις μου
και ερωτώ:
μου πηγαίνει στο πλάι η χωρίστρα;
τόσο μα τόσο πολύ ηχεί η ισορροπία; σαν ταμ-ταμ;
όλα στο περίπου λοιπόν;
και απαντώ:
σήκω ψυχή μου
δώσε ρεύμα στη διορατική αίσθηση
δώσε διαδρομή εξαίσια στο παραμύθι
δώσε την έλξη του θολού πειρασμού
και ύστερα σαν υπέροχη είδηση
φύτεψε με τη γραφή σου
την αλήθεια στο σύννεφο
ακολουθείστε…
