διάβασα στο διαδίκτυο:
ανάρτηση του Κώστα Δανούση
Παρουσιάζουμε έντυπο διπλώματος μέλους της Παντηνιακής Αδελφότητος εν Κωνσταντινουπόλει, η οποία ιδρύθηκε το 1871 με σκοπό την αλλλοβοήθεια και την προστασία των Τηνιακών (γυναικών κυρίως) που εργάζονταν στη βασιλεύουσα Πόλη. Πρόκειται για το αρχαιότερο Τηνιακό πατριωτικό σωματείο (η Αδελφότητα των εν Αθήναις Τηνίων ιδρύθηκε το 1876, ο Σύλλογος Φιλοπροόδων Τήνου το 1883 και η εν Κωνσταντινουπόλει Τηνιακή Φιλεκπαιδευτική Αδελφότης «Ο Ευαγγελισμός» το 1885…Το δίπλωμα αυτό θα πρέπει να χρονολογηθεί γύρω στο 1910, όταν άλλαξε και το Καταστατικό του σωματείου. Στο κέντρο το λιμάνι της Τήνου μετά την ολοκλήρωση των λιμενικών έργων στις αρχές του 20ού αιώνα. Αριστερά η Άμωμη Σύλληψη της Θεοτόκου και δεξιά η απόδοση του της δικαιοσύνης στεφάνου. Στις τέσσερες άκρες εν κύκλω, πάνω άγκυρα και σταυρός και κάτω δεξιά ιστιοφόρο και αριστερά δυσερμήνευτο σχέδιο (μοιάζει με μικρό γερανό για την ανάσυρση λέμβων στην άκρη του μόλου). ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΕΣ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ – ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙΣ!
υγ. οι τέσσερις άκρες του διπλώματος: ΠΑΝΩ: Αριστερά «Σταυρός» (πίστη), δεξιά «άγκυρα» (ελπίδα), και ΚΑΤΩ: Αριστερά το σύμβολο του πάθους (αγάπη) και δεξιά «η βάρκα [του Πέτρου]» (η Εκκλησία).
σχολίασα:
με σκωπτική διάθεση αποδεχόμενος την προτροπή για διορθώσεις και συμπληρώσεις:
δυσερμήνευτο σχέδιο λοιπόν το πάθος και η αγάπη!
εμένα σαν κρεμάλα μου μοιάζει! και γιατί όχι;
κρεμάστηκα δυό φορές (παντρεύτηκα) από πάθος και αγάπη!
κρεμάστηκα αναρίθμητες φορές στο πάθος για το ωραίο φύλο!
κρεμάστηκα από τα χείλη των γυναικών άλλες τόσες!
και ερωτώ:
δεν μου αξίζει και εμένα κάποιο δίπλωμα αγάπης;
όχι τόσο ωραίο και σεβάσμιο όσο της φωτογραφίας
αλλά έστω αναμνηστικό για τις ώρες
που έμεινα μετέωρος – για τις όμορφες χάρες τους!
λοιπόν μετά από όλες αυτές τις παρορμήσεις
ας ρίξω μια μούντζα στον καθρέφτη μου
για να ισορροπήσω – να έρθω στα συγκαλά μου
πρωί – πρωί ο χριστιανός…
υγ. κρεμάλα είπαμε μη ξεχνιόμαστε!
