…ωραίο επιχείρημα – λευκό και άσπιλο!
η κοινωνία δεν είναι έτοιμη λέει εκείνος και
για κάποιο λόγο ο υποκειμενικός μύλος της σκέψης μου
αποφεύγει να πάρει θέση σε διάφορες θεωρίες και
σε γεγονότα που ξενίζουν τους περισσότερους
αλλά και για τα ταξίδια τα μακρινά που λένε τα τραγούδια!
είμαι και εγώ μια μικρή λεπτομέρεια
μου λένε τα τραγούδια
και άκουσα πολλές φορές ότι δεν άνθισε η γη
και ότι απάνω από τους βράχους της ζήσης μου
ένα γεράκι πεινασμένο λέγανε ότι τριγυρνούσε
και ότι τα χείλη μου κάποιες φορές ήτανε σαν πεταλούδα
που πετούσε τρελαμένη για να προλάβει να ζευγαρώσει!
μου λέγανε
μου λένε ακόμα – τι να πω – τι να σκεφτώ!
η κοινωνία δεν είναι έτοιμη μου λέει εκείνος
και εγώ ταυτίζομαι με σκέψεις διαφορετικές
ιστορικές – φευγάτες – μέσα στην κίνηση του κόσμου!
που να είναι άραγε το καίριο; χαμένος μουρμουρίζω;
λέω και υποστηρίζω ότι
τα έχουμε ξαναπεί αυτά– στο καθημερινό κολύμπι είναι
τα έχουμε ξαναπεί αυτά – μόνον η αγάπη είναι σοφή
τα έχουμε ξαναπεί αυτά – κόσμος πολύς μας μίλησε
και εμείς – και εγώ – και εκείνος
μερικές γραμμούλες φωτός είμαστε
κάποια αστεράκια!
λέω και υποστηρίζω ότι
αχ και να μπορούσα τη νύχτα μου να χτίσω με δυο λόγια
για την ημέρα ούτε να το σκεφτώ δεν μπορώ
δεν είμαι ακόμα έτοιμος…
