ο φάκελος
…μια μέρα του Φεβρουαρίου το αφεντικό μου έδωσε
μεσημεριάτικα ένα δέμα με φάρμακα να το πάω κοντά στο
σύνταγμα σε μια πολυκατοικία στον 6ο όροφο!
θα έπαιρνα 16.500 δραχμές για την αξία τους!
κανείς άλλος δεν ήθελε να πάει γιατί έκανε κρύο!
χτύπησα το κουδούνι – μου άνοιξαν και πήγα με τον
ανελκυστήρα επάνω!
με το που άνοιξα την πόρτα ένας κύριος στο βάθος με
περίμενε!
ήταν ο Τόλης Βοσκόπουλος!
πήγα κοντά με έβαλε μέσα και μου χαμογέλασε!
κοίταξε του είπα εγώ είμαι ροκάς και δεν τα γουστάρω τα
λαϊκά!
με κοίταξε για λίγο και μου είπε:
μπράβο σου υποστηρίζεις με πάθος τη γνώμη σου – πάνω στο
τραπέζι είναι ένας άσπρος φάκελος δώσε το χρέος στην
εταιρία και τα υπόλοιπα δικά σου!
ήταν 50.000 και με αυτά τα λεφτά συμπλήρωσα και έφτιαξα το
μπαρ Καραμελίτσα!
στο πλοίο για την Αντίπαρο υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι
το πρώτο τραγούδι του Βοσκόπουλου που θα ακούσω στο νησί
αυτομάτως θα μου άρεσε!
ήταν – οι άντρες δεν μιλούν πολύ…