…και τώρα ας φανταστούμε ένα κέρινο εκμαγείο
που ένας επιτήδειος χρωματισμός το εξομοιώνει
ως τις παραμικρότερες λεπτομέρειες
με το ανθρώπινο πρότυπο!
είναι ένας μέθυσος ή μια γυναίκα μαινόμενη από τον έρωτα!
εδώ δεν υπάρχει ούτε το μάρμαρο ούτε ο χαλκός
για να εξιδανικεύσει κάπως την εμφάνιση
έχουμε πλησιάσει την ωμή πραγματικότητα
ως τα σύνορα της απάτης!
αλλά το λιπαρό σώμα με την τρομακτική ακινησία του
θα μας κάνει ανατριχιαστική εντύπωση!
«η πνοή της Τέχνης δεν το έχει αγγίξει καθόλου»
έχει πλαστεί με τα χέρια και όχι με τον νου
κι έτσι η μίμηση είναι τέλεια
αλλά το έργο αντιαισθητικό!
το αντικείμενο έχει αποδοθεί πιστά
αλλά δεν έχει πνευματικά κατακτηθεί για να μας συγκινήσει
όπως η τέχνη ξέρει να μας συγκινεί!
με τον ίδιο τρόπο αντιδρούμε
στην ακαλαίσθητη φωτογραφία…
υγ. από την εμφάνιση των Smartphone’s
gemisame με δισεκατομμύρια φωτογράφους
