όταν με είδε η θάλασσα
…όταν άξαφνα με είδε να στέκομαι
αντίκρυ της – μόνος – αμήχανος
με σταυρωμένα τα χέρια – με γνώρισε
θάλασσα – εγώ είμαι – της είπα
εγώ – δεν κάνεις λάθος – μη βλέπεις
το φαγωμένο μου πρόσωπο
έχει και η ζωή την αρμύρα της
μια βλέπεις τα βράχια – μια βλέπεις εμένα
δεν κάνεις λάθος! φωλιάζουν
πουλιά και μες στις ρυτίδες μου…
Νικηφόρος Βρεττάκος
απαντώ:
για άλλη μια φορά η θάλασσα
…όταν θα ανταμώσω πάλι τη θάλασσα
εγώ θα σταθώ βουβός
αυτή θα είναι ήρεμη
και έτσι για άλλη μια φορά
δεν θα μπορέσω να εκφράσω τη χαρά μου για εκείνη
μικρός και λίγος θα είμαι απέναντί της
και εκείνη θα με πάρει στην αγκαλιά της
και θα με παρηγόρηση όπως πάντα…
βυθουρανός