βιθουρανός – η άγνοια – η μνησικακία – το καθήκον
…σου μιλούσα καθισμένος σε ένα μάρμαρο:
συνέχισε με την πένα σου να διδάσκεις ιστορία
και μην φοβάσαι είναι παντού το ποίημα
ίδιο και απαράλλαχτο με τη ζωή μας – μεγάλος δρόμος
ο κόσμος φθείρεται μα εσύ θυμήσου να ανασαίνεις
θυμήσου το πρόσωπο μένει πάντα ίδιο – αλλοτινό λιμάνι!
στο τρελό ανεμοσκόρπισμα της μνησικακίας
θα χορτάσουν όσοι αγαπούν τα χρυσαφικά
το λάθος και τα φτιασίδια – τραγωδού άγνοια μυρίζουν
θυμήσου η αλήθεια βλαστίζει άνθη στη σκέψη
σπαράζουν ανωφέλευτα όσοι δεν σηκώνουν τα φτερά τους
χωρίς μνήμη ούτε ένα φυλλαράκι δάφνης δεν σκορπίζεται
αδειανούς δρόμους γεμίζει η δουλειά σου!
καθήκον σου η αλήθεια σου η αγαπημένη
και να ξέρεις
τα περιστέρια δεν πετούν ποτέ στα τυφλά…
αφιερωμένο και στον Κο Κώστα Δανούση