βιθουρανός – η συγγένεια της ανοησίας με την υποκρισία
…σήμερα διάβασα στο fb το εξής απόφθεγμα του Μπουκόφσκι:
«Εγώ θα ήθελα έναν Δεκέμβρη με φώτα κλειστά και ανθρώπους αναμμένους»
μπήκα λοιπόν στα σχόλια και είδα ότι όλοι – μα όλοι – να εύχονται για τον καλό μήνα και την καλή εβδομάδα!
ασχολούμαι τώρα με την ανάρτηση αυτή γιατί υπάρχει και η άποψη του ποιητή που στην ουσία δεν έχει να κάνει με τον μήνα αλλά με την ευχή του για τους ανθρώπους και φυσικά την κατάστασή τους στον συγκεκριμένο χρονικό σημείο!
η συγγένεια της ανοησίας με την υποκρισία είναι γεγονός και δεν χρειάζεται να το ψάξω παραπέρα παρά μόνον στη δράση και την αντίδραση μιας ανάρτησης στο φατσοβιβλίο.
η πρόθεσή της δικής μου ανάρτησης δεν είναι κάτι άλλο παρά μια ευχή που απευθύνω στην απλή λογική του συγκεκριμένου αποφθέγματος του ποιητή και είναι η εξής:
«εύχομαι η τέχνη του λόγου (γραπτού ή προφορικού) του καθενός μας – να μην είναι άχρηστη και περιττή»…