βιθουρανός – ο καθηγητής που τράβαγε αυτιά
…στο ΙΑ γυμνάσιο Περιστερίου ο καθηγητής των νέων
ελληνικών είχε την άρρωστη συνήθεια
να τραβάει με δύναμη τα αυτιά των μαθητών του
μεταξύ άλλων και εμένα!
θυμάμαι που με ρώτησε σε μάθημα αν κάποιο ρήμα
ήταν τετελεσμένος μέλλοντας ή υπερσυντέλικος!
απάντησα υπερσυντέλικος και τότε εκείνος
κατέβηκε από την έδρα στάθηκε μπροστά μου ακίνητος
και χωρίς να μου πει κουβέντα έπιασε το αριστερό μου αυτί
και το ξερίζωσε – φόβος και τρόμος ήτανε – ο καθηγητής!
αργότερα η μάνα μου όταν της είπα τι είχε γίνει
έμεινε βουβή – πολύ με είχε παραξενέψει η στάση της!
όμως η ζωή γράφει περίεργα σενάρια και ολοζώντανα!
κάποια χρόνια αργότερα ήμουν στο αυτοκίνητο
του φίλου μου του Φώτη και περιμέναμε να ανάψει πράσινο
μπροστά στο ΙΚΑ στην μεγάλου Αλεξάνδρου
και όταν αυτό έγινε ένα άλλο αυτοκίνητο
πέρασε με κόκκινο με αποτέλεσμα να τρακάρουμε!
αμέσως μαζεύτηκε κόσμος και όταν ο άλλος οδηγός βγήκε για
να δει τα χάλια του – τον αναγνωρίσαμε – ήταν εκείνος
αυτός που μας τράβαγε τα αυτιά στο γυμνάσιο – ο καθηγητής!
τότε ο Φώτης τον έπιασε από το αυτί και τον έσυρε σχεδόν
γονατιστό να δει καλά-καλά τη ζημιά λέγοντάς του:
είσαι βλάκας αγόρι μου πας να μας σκοτώσεις;
και μη μου πεις πως σε πονάει το αυτάκι!
σήμερα που θυμήθηκα και γράφω το περιστατικό
αναρωτήθηκα γιατί και εγώ έμεινα σιωπηλός στη φάση
σαν την μάνα μου τότε!
μάλλον γιατί σκέφτηκα την θεία δίκη
μάλλον και η μάνα μου το ίδιο θα σκέφτηκε – ότι
«από αλλού θα το βρει» και έτσι και έγινε!
ο ρεζίλης ο Κος Πέππας ο καθηγητής γυμνασίου
τον συνάντησα πάλι στην ουρά έξω από το εθνικό θέατρο
στην αγίου Κωνσταντίνου πήγα κοντά του
και του είπα στο αυτί:
αν ο μπροστινός σου σε εμποδίζει να δεις καλά την παράσταση
τράβα του το αυτί – ξέρεις εσύ…
