βιθουρανός – το παλιοντούφεκο του αέρα
…σήμερα σκέφτομαι ότι
η πλέον άχρηστη αγορά που έκανα στη ζωή μου
ήταν ένα ψαροντούφεκο!
δεν είχε λάστιχα αλλά ετοιμαζόταν με αέρα!
στο μαγαζί που βρέθηκα να αγοράσω βατραχοπέδιλα
με διαβεβαίωσαν ότι αυτός ο τρόπος
ήταν ο πλέον ενδεδειγμένος και εγώ το πίστεψα
μάλλον μου πασάρανε το αγκίστρι
και εγώ το κατάπια αμάσητο – ψαροντουφεκάς
μέσα στην αιχμή της τεχνολογίας – τρομάρα μου!
κατόπιν βρέθηκα στην άκρη μιας ερημικής παραλίας
στην Τήλο να είμαι έτοιμος για μεγάλες κατακτήσεις
με το ψαροντούφεκο στον αέρα!
πήρα βεβαίως και την κατάλληλη πόζα για φωτογραφία
να κρατάω το ψαροντούφεκο σαν στρατιώτης σε παρέλαση
χιαστή μπροστά μου – όλο καμάρι!
έτσι όπως στάθηκα φορώντας και τα βατραχοπέδιλα –
σκέφτηκα την όλη εικόνα μου και έβαλα τα γέλια!
γέλια από έναν γελοίο με συνοδεία αέρα ψαροντούφεκο!
δεν το χρησιμοποίησα ποτέ – ούτε μια φορά
έτσι για το ονόρε – ούτε από περιέργεια!
το βράδυ στην ταβέρνα – εκεί που τρώγαμε
το χάρισα στον πρώτο τυχόντα – στο διπλανό τραπέζι!
σήμερα που το σκέφτομαι σιγοψιθυρίζω γελώντας:
αέρα λεφτά που έδωσα!
αέρα ψαροντούφεκο!
και γενικά – αέρα πατέρα…