διάβασα στο διαδίκτυο:
πρώτον:
Δεν είναι φυσιολογικό ότι δεν πήγε το ‘Σμύρνη μου αγαπημένη’ στα Όσκαρ. Το καταλαβαίνετε όλοι αυτό έτσι;
δεύτερον:
το να έχει την απαίτηση ο φαλακρός να συμμετέχει σε διαγωνισμό χτενίσματος για την ανάδειξη της κομμωτικής τέχνης, παρακάμπτει τα όρια της φαντασίωσης, εμπίπτει στα όρια του παραλογισμού και της διεστραμμένης αυτοπεποίθησης!
τρίτον:
δεν είναι όπως παλιά που έλεγα ότι το τρένο παίζει καλύτερα!
τέταρτον:
«δεν μπορεί με μία πατάτα να θες να κάνεις τον μανάβη»!
πέμπτον:
«πώς έχει γίνει αυτός ο λαός τόσο μ@λ@κ@ς να κάθεται να παρακολουθεί ένας πάνθεον ηλιθίων»;

σχολίασα:
…πολύ επίκαιρη η ερώτηση!
πολύ νάνι-νάνι στην τουβούλα και έκανε το παιδί χαϊβάνι χρόνια τώρα!
κατά τα άλλα κάτι τέτοια άρθρα αντί να αφυπνίζουν λίγο προκαλούν μια υπέροχη υπόγεια αποδοχή στις ωραίες αυτές λογοτεχνικές τοποθετήσεις αλλά και στην ανάρτηση αυτή που συνοδεύεται με γλυκό χαμόγελο και σίγουρη υπόσχεση για ακόμα περισσότερο zapping για ακόμα περισσότερο σερφάρισμα μη τυχόν και πολλαπλασιαστούν τέτοια άρθρα και τελικά στο βάθος το αποτέλεσμα είναι ο εαυτός να φιγουράρει ξαλαφρωμένο μαζί μια μικρή υπόκλιση στην αόρατη υποταγή της ανίας και της κατάρρευσης!
το σημαντικό έχει πλέον ταυτιστεί με το λάθος και περνά σχεδόν απαρατήρητο στρίβοντας στην επόμενη γωνία!
το πως κατάφερε αυτός ο λαός να γίνει τόσο μ@λ@κ@ς δεν είναι πλέον άξιο λόγου ή προσοχής!
το ήθελε – του ταίριαζε – το αποφάσισε και το αγόρασε…

υγ. «πώς έχει γίνει αυτός ο λαός τόσο μ@λ@κ@ς να κάθεται να παρακολουθεί ένας πάνθεον ηλιθίων»;
να πως ένα σίγμα μπορεί να σε γλυτώσει – στο συντακτικό – που φαίνεται για λάθος

https://www.e-radio.gr/post/227453/lakis-lazopoylos-pws-exei-ginei-aytos-o-laos-toso-mlks