…σε συνεπιβάτη μου υποσχέθηκα
να βγάλω προϋπολογισμό εξόδων
για επικείμενο ταξίδι
αποφάσισα να πάω σε καφετέρια
να κάτσω να πιώ ένα καφέ
και έπειτα με την ησυχία μου
να μετρήσω ένα-ένα εκείνα που έπρεπε
όμως στην μικρή αίθουσα που κάθισα
άκουγα καθαρά τις συνομιλίες των διπλανών μου
και έτσι ηθελημένα παρασύρθηκα!
το ταξίδι μου μέσα στις λέξεις
των άγνωστων ανθρώπων
μου υπενθύμισε ότι η διάθεσή μου
δεν ακολουθεί κανένα σωτήριο παράδειγμα
μόνο ένα ένστικτο σαν κλειδί υπερασπίζεται
τα υπόλοιπα αναμμένα φώτα της ψυχής μου
υποστηρίζουν προορισμούς ασυγκράτητους της μνήμης
τελικά – θέματα πολλά αδημονούν ώστε
να φορτώσω ταξίδια του παρελθόντος
στο επικείμενο!
δαπανηρή σκέψη το όνειρο
και η υπόθεσή του πηγαινοέρχεται
σαν ξεναγός βουβός της ολοκλήρωσης!
ύστερα κατόρθωσα να καταλάβω ότι
και να πέσουμε λίγο έξω στα έξοδα
δεν είναι παρά μια αγνή απάθεια – αρκετή
για να δημιουργηθεί συζήτηση!
δεν το λες και λίγο…