βιθουρανός – δεν έχουμε άλλοθι
… πριν και μετά σαν να πηγαίνουμε σινεμά
μεταφράζουμε την αυτοκτονία σε μύθευμα
διαλύουμε τα όνειρά μας με οξύ αγορασμένο από το μπακάλη
βασίζουμε το μέλλον σε λοβοτομημένα παιδιά – οκνηρά
εστιάζουμε όνειρα στις διαφημίσεις – αχ! τι πλούσιες
αναφέρουμε την ευχαρίστηση μηχανικά – στα likes
κοιμόμαστε με χάπια βοηθητικά – τα ροζ είναι τα καλύτερα
περιφερόμαστε άσκοπα συμπαθητικά!
δεν έχουμε άλλοθι; με στέλνεις; δεν θέλω
να ανταμώσουμε το χάρο χωρίς κουράγιο!
ούτε μια παρτίδα σκάκι δεν θα του προτείνουμε
παραιτηθήκαμε στην δίνη της εύκολης ζωής
πάτα τον διακόπτη να ανάψει το φως
γύρισε το κλειδί στη μίζα να πάμε άσκοπη βόλτα
μόνον οι πλούσιοι μπορούν να κάνουν οικονομία
οι συνδικάλες ξεπούλησαν τον αγώνα μάταια
βάλε τα ρούχα στο πλυντήριο μαζί με την αλήθεια!
σε παρακαλώ
άγγιξέ με – τουλάχιστον – μη με φτύνεις
κοίτα με στα μάτια – άκουσέ με
οποιαδήποτε πρόταση και να σου κάνω – είσαι αλλού!
στο χαμό πηγαίνεις και μαζί σου με τραβάς
δεν σου προτείνω λιγουροεπανάσταση
να δεις μόνο μέσα σου σε προκαλώ
δεν είναι ανθρωποκεντρική η κοινωνία μας
ας προσπαθήσουμε να ανάψουμε τη φλόγα της ελπίδας
μόνο εκείνη την δυνατότητα της διαλογής σου δείχνω
σου προτείνω να ξαναθυμηθείς – να ξαναχρησιμοποιήσεις
μην απομακρύνεσαι από αυτή την ευκαιρία της επιλογής
σε παρακαλώ μη καταθέτεις – μη φεύγεις
λέγοντάς μου ότι
και οι δύο δεν έχουμε άλλοθι…