…τι κι αν ο πατέρας σου σε έφτιαξε
ωραίο γαϊδούρι;
τι κι αν η μάνα σου στόλισε το καπίστρι σου
με όμορφα λουλούδια;
τι κι αν ο γείτονας σου έβαλε ένα κέρμα στη τσέπη
για να τραγουδάς σαν τζουκμπόξ;
τι κι αν ο φίλος σου κρέμασε καρότο
μπροστά στη μύτη σου;
τι κι αν ο συνάδελφος σου ανέμισε πάνω
από το κεφάλι σου μαστίγιο;
θρήνος
θρήνος για τη μάνα Ελλάδα που χάνει το παιδί της
θρήνος για το παιδί της που μεταμορφώθηκε σε γενίτσαρο
θρήνος για τον γενίτσαρο που δεν γνωρίζει την αξιοπρέπεια
θρήνος για τον συνοδοιπόρο των προσκυνημένων
θρήνος για την απερισκεψία που μεταμορφώθηκε σε ανάγκη
θρήνος για τα μικρά και τα λίγα που απουσιάζουν από
τον καθρέπτη της αυτογνωσίας και των ανθρώπινων ιδανικών
θρήνος για τους ρομαντικούς που πολεμάνε με το μαχαίρι
καρφωμένο στη πλάτη από φίλια χέρια
θρήνος και σπαραγμός για το ταξίδι της γλώσσας
στα λιβάδια της ακρότητας και των ύβρεων
θρήνος βαθύς και ανομολόγητος που συνταξιδεύουμε
με τη λησμονιά και τον χλευασμό παρέα!
σε τούτη την απελπιστική χαύνωση
όλο το ανθρώπινο περιεχόμενο
πήζει μέσα σε ένα βιαστικό μεθύσι
τότε είναι που θριαμβεύει η κτηνωδία
και μας κυριεύει όλους
άλλοτε με το όπλο στο χέρι
άλλοτε με την υπεκφυγή υπό μάλης…
βιθουρανός 24-06-2019