Δέκα χρόνια χωρίς την Amy διαβάζω στο διαδίκτυο και μου φαίνεται σαν χθες – σαν ψέμα – σαν κακόγουστο αστείο
σχολιάζω:
μου αρέσει η φωνή της – μου αρέσουν τα τραγούδια της
δεν είναι αρκετό αυτό;
στο άρθρο διάβασα διάφορα για αυτήν και πάντα μου έρχεται στο μυαλό μια εικόνα της που σχηματίστηκε αυθαίρετα μέσα μου!
όποτε βλέπω φωτογραφία της ή βίντεο – νομίζω – ότι την στενεύουν τα παπούτσια της!
σαν να μην την χώραγαν και βεβαίως ασυναίσθητα ψιθυρίζω:
δεν έπαιρνες ένα – δυο νούμερα μεγαλύτερα ήταν ανάγκη να παιδεύεσαι με αυτά;
διάβασα στο διαδίκτυο:
Μία δεκαετία συμπληρώνεται σήμερα από την μέρα που η ανθρωπότητα έχασε την θρυλική, τζαζ τραγουδίστρια, Amy Winehouse, από κοντά της. Κι όμως τόσο η ιδιαίτερη φωνή της όσο και η προσωπικότητά της, δεν έχουν πάψει να συντροφεύουν εκατομμύρια ψυχές ανά τον κόσμο ακόμη και σήμερα. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας αλλά και μεγάλα ονόματα στην βιομηχανία της μουσικής λάτρεψαν αλλά και εμπνεύστηκαν από την καλλιτεχνική της φύση, επιβεβαιώνοντας τρανά πως η Amy δεν έφυγε ποτέ στην ουσία.
Κατά τα επόμενα χρόνια, πέρα από τη διεθνή αναγνώρισή της ως τραγουδίστρια βίωσε μια περίοδο γεμάτη αναταραχές στην προσωπική της ζωή. Τόσο οι επώδυνες ερωτικές σχέσεις, όσο οι διατροφικές διαταραχές που αντιμετώπιζε σε συνδυασμό με την κατάχρηση ουσιών, έκαναν την Amy να χάσει τον εαυτό της. Η τελευταία -και ίσως η χειρότερη της καριέρας της- συναυλία έγινε στις 18 Ιουνίου 2011 στο Βελιγράδι. Εκεί η Amy εμφανίστηκε στη σκηνή σε κατάσταση μέθης και αποδοκιμάστηκε έντονα από τους 20.000 θεατές. Τέσσερις ημέρες αργότερα ήταν προγραμματισμένη και η πρώτη της συναυλία στην Αθήνα, η οποία ακυρώθηκε. Η Amy άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της στο Λονδίνο στις 23 Ιουλίου 2011, σε ηλικία μόλις 27 ετών. Ο θάνατός της οφειλόταν, σύμφωνα με τις τοξικολογικές εξετάσεις, σε υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.
Read more at: https://parallaximag.gr/life/deka-chronia-choris-tin-amy