επεισόδιο συναφές με τα λεγόμενα
της θειάς μου της Κωσταντούλας
διαβάζω στο διαδίκτυο:
…για να είμαι απόλυτα ειλικρινής
με την ταπεινή μου γνώμη χωρίς να προσβάλλω
οποιονδήποτε σκέπτεται διαφορετικά από την άποψή μου
αλλά και εξετάζοντας το θέμα με μια διαφορετική
προοπτική και χωρίς να καταδικάζω
την άποψή του οποιουδήποτε
και προσπαθώντας να το καταστήσω αντικειμενικό
και λαμβάνοντας υπόψη την έγκυρη γνώμη του καθενός
πιστεύω ειλικρινά ότι ξέχασα τελείως τι θα έλεγα…
απαντώ:
…μου θυμίζει τη θειά μου τη Κωσταντούλα
που την ψάχναμε συχνά στο αστυνομικό τμήμα
της περιοχής μας όταν χανόταν λόγω αλτζχάιμερ
και την βρίσκαμε ανάμεσα σε τρεις τέσσερις
αλλόφρονες χωροφύλακες να τραβάνε τα μαλλιά τους
και αυτή να συνεχίζει να ρητορεύει χωρίς σταματημό
και εγώ δεν ξέρω για πόσες ώρες
και δεν ήταν λίγες οι φορές που απείλησαν την μητέρα μου
ότι θα τις κλείσουνε και τις δυό μαζί στο κρατητήριο
όλη τη νύχτα προς γνώση και συμμόρφωση
για να μην την αφήνουμε έξω να παίρνει τους δρόμους
και έπειτα να βρίσκουν τον μπελά τους αυτοί
από την ακατάσχετη και ανούσια φλυαρία της!
όμως αυτή το έσκαγε από τα παράθυρα
και με όποιο τρόπο μπορούσε – άσε που πολλές φορές
της άνοιγα εγώ τη πόρτα κρυφά –
ένα βράδυ το επιχειρήσανε – την κλείσανε στο κρατητήριο
και αυτή άρχισε να φωνάζει και να στριγγλίζει όλη νύχτα
μέχρι που δεν ξέρανε πλέον τι να κάνουν
γιατί έφευγε από το σπίτι μας και πήγαινε εκουσίως
στο αστυνομικό τμήμα λες και το έκανε επίτηδες
λες και κάτι παράξενο και μυστικό οδηγούσε τα βήματά της!
στο τέλος την έφερναν και την παράταγαν
έξω από το σπίτι μας χωρίς σχόλια και επεξηγήσεις
με όλη τη γειτονιά σκασμένη στα γέλια!
στις πόρτες και στα μπαλκόνια να γελάνε κατάμουτρα τους
και τη θειά μου τη Κωσταντούλα να είναι πάντοτε έτοιμη
για νέες κατακτήσεις…