απόσπασμα από το βιβλίο του Jack Kerouac – οι υποχθόνιοι

…πάνω σε ένα ξύλινο φράχτη να περιμένει να δει
μήπως και έρθει κάποια ιδέα από τον έξω κόσμο
που θα της πει τι να κάνει
και να είναι μεστή από νόημα και οιωνό
γιατί αυτό θα έπρεπε να είναι το σωστό
και να γίνει μια κι έξω!
«ένα γλίστρημα προς τη λάθος κατεύθυνση»
η λόξα της με τις κατευθύνσεις!
μήπως θα έπρεπε να πηδήξει
από τη μια πλευρά του φράχτη
ή από την άλλη;
ατελείωτος χώρος
που εκτίνεται σε τέσσερις κατευθύνσεις…