αφιερωμένο στον Κο Θανάση Βέγγο
…ποτέ δεν πίστεψα ότι είναι δυνατόν
μέσω μιας χειραψίας με ένα καλλιτέχνη
ότι μπορούν να μεταδοθούν και σε εμένα
έστω κάποια μικρά ψήγματα ταλέντου!
τον χαιρέτησα και ανταλλάξαμε
τις τυπικές φιλοφρονήσεις μετά την παράσταση που έδωσε
στο θέατρο του Παπάγου!
είχε πρωταγωνιστήσει στην «Ειρήνη του Αριστοφάνη»
όμως σήμερα διαβάζοντας την ανάρτηση για τον Κο Θανάση
Βέγγο του καλού μου φίλου Panos Chinis – στο fb –
διαπίστωσα ότι εντελώς ασυνείδητα προσπάθησα
(μέσω της ανάμνησης της χειραψίας μας)
να αναμετρηθώ μαζί του!
ένα δυνατό συναίσθημα με παρότρυνε
να κοιτάξω μέσα μου – στο βυθουρανό μου –
και να κατανοήσω
αν είμαι καλύτερος άνθρωπος από εκείνον!
ένα δυνατό συναίσθημα με παρότρυνε
να σταθώ απέναντί του και να υπολογίσω
αν ο σεβασμός και η καλοσύνη
είναι τα δυό μεγαλύτερα προτερήματα του ανθρώπου!
δυνατό το συναίσθημα που με παρότρυνε!
αυτό το συναίσθημα εκείνου του ανθρώπου
που κάποτε του έσφιξα το χέρι
και τον κοίταξα βαθιά στα μάτια
και που σήμερα μετά από τόσα χρόνια
στάλαξε μέσα στο πνεύμα μου την βεβαιότητα!!!
ότι όντως
ο σεβασμός και η καλοσύνη, είναι τα μεγαλύτερα
προτερήματα του ανθρώπου!
προσκυνώ – και ευχαριστώ Σε…