βιθουρανός – Αλαίν Ντελόν
…δεν είσαι ωραίος σαν τον Αλαίν Ντελόν αλλά τρώγεσαι!
αυτό μου έλεγε κάποτε μια φίλη στην Αντίπαρο
δεν νομίζω ότι υπήρξα νάρκισσος αλλά ούτε και κομπλεξάρας
σχετικά με την εμφάνισή μου όμως τον ζήλεψα για την
ομορφιά του για την φωνή του αλλά και για το όνομά του
ακόμα περισσότερο!
πολύ μου αρέσει αυτό το όνομα με τα δύο λάμδα άλλωστε
θεωρώ ότι οι λέξεις που περιέχουν το λάμδα είναι απαλές και
γλυκές κατά κάποιο τρόπο – όπως η θάλασσα το λάδι το
λουλάκι ο λουλάς και τόσες άλλες μαζί με το είδωλο και τον
λόγο!
στην ταινία του Αντονιόνι με την Μόνικα Βίτι θεωρώ ότι με
συγκίνησε περισσότερο από όλες τις άλλες που έπαιξε κι αυτό
γιατί ήταν έξω από τον μάτσο σκληρό και άφθαρτο άντρα που
έπαιξε στην υπόλοιπη πορεία του!
και νάμαι τώρα εγώ σήμερα που γράφω κατιτίς για αυτόν που
έχω σχεδόν όλες τις ταινίες του στη συλλογή μου αλλά και ένα
μέτρο αντρικής ομορφιάς που πάντοτε χρησιμοποίησα για
σύγκριση!
«αυτός είναι ωραίος σαν τον Αλαίν Ντελόν έλεγα – αλλά λίγο
παρακάτω!»
οι γυναίκες του τα παιδιά του το μυαλό του η ζωή του η
καριέρα του και εγώ από μακριά να λιβανίζω και να τον
ζηλεύω! δεν είναι άραγε αρκετά όλα αυτά για εκείνον και για
εμένα;
άγιο φατσοβιβλίο τα σέβη μου και τα συλλυπητήρια μου…
κατόπιν ανέβασα το κείμενο στο φατσοβιβλίο και ότι ετοιμαζόμουν να το ανεβάσω και στην ιστοσελίδα μου έπεσε το μάτι μου σε ένα σχόλιο από μια παλιότερη μου ανάρτηση που με ταξίδεψε και ξεχάστηκα με τα προηγούμενα!
απ ότι φαίνεται η πραγματική ωφέλεια που εισπράττω από τις αναρτήσεις μου είναι η αναπόληση ώστε να ισορροπώ στου σήμερα την έξαρση! ανέκαθεν το σήμερα βρίσκεται σε έξαρση εξ ου και το χάσμα των γενεών! το κείμενο της ανάρτησης ήταν το εξής:
διάβασα στο διαδίκτυο:
έβαλα πλυντήριο και στο τέλος
γίνανε όλες οι κάλτσες ζευγάρια
πήρα μια και την πέταξα πάλι
μέσα στο πλυντήριο!
δεν θα με τρελάνουν εμένα αυτές!
σχολίασα!
…πήγα στον φούρνο και ζήτησα
ψωμί χωρίς γλουτένη
η κοπέλα εκεί μου είπε
δεν έχουμε
μπορείτε να πάρετε όμως με καρύδια
φέρτο της είπα
εντάξει μου είπε
μια χαρά τα πάμε…
κατόπιν πήγα στον κήπο να κόψω κάποια κλαριά που έπρεπε και διαπίστωσα ότι μερικά εργαλεία είχαν κάνει φτερά και στεναχωρήθηκα πάλι – από τη μια λοιπόν ο Αλαίν Ντελόν μετά η γλουτένη και ύστερα τα φτερωτά εργαλεία!
αγία πληροφορική βόηθα να σαλπάρω μέσω του ward σε κόσμο ζωγραφιστό κι ανέμελο κι εγώ θα πάω να ανάψω κεράκι στη χάρη σου – γονυπετής και το συντομότερο δυνατόν – αλληλούια!…