..κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και ρώτησα:
λοιπόν έτσι περιμένεις τα γηρατειά σου;
να βλέπεις – τη φιγούρα σου – το βλέμμα σου
μέσα στους καθρέφτες με τα γυαλιά ηλίου;
εντάξει χαμογελάς – όμως μπορείς να μας πεις γιατί;
διότι κατάφερα και ξεκοκαλίζω όμορφα μια σύνταξη
διότι βάζω το παντελόνι μου όρθιος
διότι δένω τα κορδόνια μου μόνος και με διπλό κόμπο
διότι κάποια βλέμματα γύρω μου
μόνον αδιάφορα δεν είναι!
κορίτσια θέλω απόλυτη υποταγή για να σας διδάξω!
ντίβα σου λέει η άλλη
μπαίνει στο ρεστοράν και μαγνητίζει βλέμματα
και τί γίνεται όταν μεγαλώσει;
πως διαχειρίζεται την γυναίκα;
δεν θα φτάνει πλέον το βλέμμα περιπολία
θα χρειάζεται το στόμα να μην είναι στεγνό!
τα έξοδα γλυκιά μου θα πρέπει να πληρώνονται
τίποτε δεν θα σου χαρίζεται πλέον
τα γούστα θα έρχονται δεύτερα – να το ξέρεις
εκτός και αν ξέρεις να σέρνεις καράβι…