…ο φίλος μου ο Γιώργος
πηγαίνει συχνά βόλτες!
η πείνα στο κυνήγι του αβέβαιου
για να χάνεται λιτά – η μέρα – η ώρα!
της υπάρξεώς του το νήμα
περιδιαβαίνει την στρογγυλότητα της γης
της πλατείας – του δρόμου – του σούπερ μάρκετ
αβέκ πλεσίρ οι γυναίκες γύρω
αθώα βλέμματα και βέλη που έχασαν το δρόμο
εκείνου του μικρού θεού – του έρωτα
και η ανοχή του πατέρα να διαιωνίζει
το θέατρο της ακουστικής τραγωδίας!
πολυφορεμένο σακάκι η κίνηση στα πεζοδρόμια
και η αφάνεια του κινητού τρέφει
την μισή λειτουργία της προσμονής!
φοράει ακουστικά και απλώνεται
σε διάφορες παραστάσεις και κάπου-κάπου
τον διακόπτει η δική μου ελαφρότητα!
στο τέλος φτάνοντας σπίτι του
έχουμε αναλύσει για άλλη μια φορά
κάτι περισσεύματα από το χτες και
το μικρό σκουλήκι που τρώει τον μεγάλο άνθρωπο
μέσω του κινητού
μέσω της ανατροπής
μέσω του καθεξής και του φέρεστε
καθώς και μέσω της μακάριας ισότητας του παραδείσου μας…
