η βόλτα
…έξω από το σπίτι της – στις δύο τα μεσάνυχτα
μετά από τόσες αφιερώσεις που δεν απαντήθηκαν
μετά από τόσα βλέμματα που δεν συναντήθηκαν
μετά από τόσα που μακριά μου σπαταλήθηκαν
χωρίς να το περιμένω
αποφάσισα να μην ερωτευτώ τον εαυτό μου!
συνέχισα να της γράφω ποιήματα
που τα έδιωχνα από κοντά μου
στον άνεμο να ταξιδέψουν – μήπως
και την βρούνε σε παράξενη στιγμή – ευάλωτη
της έκανα ερωτικές εξομολογήσεις αρκετές
παθιασμένες – και απ ότι υποψιαζόμουν – άστοχες
μια μέρα έγραψα ένα ποίημα για αυτήν
και όταν το διάβασα – έμεινα μαζί του!
γιατί κατάλαβα τελικά ότι η μόνη πρόφαση που είχα
ήταν να πάμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο!
χαμένες λέξεις που ανέβηκαν σε λεωφορείο!
τόσο μεγάλη παρεξήγηση!
έτσι έχω μείνει με την ιδέα και την απορία
δεν ήξερα και δεν ξέρω αν της αρέσει ο Σβαρτζενέγκερ…