διάβασα στο διαδίκτυο:
Η ζωή των γυναικών στο Κατάρ, από το ντύσιμο έως την εργασία!
Η ανδρική κηδεμονία ενισχύει τη δύναμη και τον έλεγχο που έχουν οι άνδρες στις ζωές και τις επιλογές των γυναικών και μπορεί να ενθαρρύνει ή να τροφοδοτεί τη βία, αφήνοντας στις γυναίκες λίγες βιώσιμες επιλογές για να αποφύγουν την κακοποίηση από τις οικογένειες και τους συζύγους τους.
Οι γυναίκες στο Κατάρ για την ακρίβεια, πρέπει να λάβουν άδεια από τους άνδρες κηδεμόνες τους για να παντρευτούν, να σπουδάσουν στο εξωτερικό με κρατικές υποτροφίες, να εργαστούν σε πολλές κυβερνητικές θέσεις, να ταξιδέψουν στο εξωτερικό μέχρι ορισμένες ηλικίες, να λάβουν κάποιες μορφές αναπαραγωγικής υγειονομικής περίθαλψης και να ενεργούν ως κύριος κηδεμόνας του παιδιού, ακόμη και όταν είναι χωρισμένοι.’
σχολίασα:
…καταθέτω σύντομο μήνυμα της συνείδησής μου
τη διεύθυνσή μου – το ανυποψίαστο θρήσκευμά μου
το περασμένο μου θάρρος αλλά και τον συνηθισμένο
παλμό τα πίεσης του αίματός μου – στην ανάγκη μου!
για να αναβάλλω ένα πόνο που κάθε μέρα
στοιβάζει σε μια γωνιά του μυαλού μου
την συμπόνια – τη θλίψη – την αδυναμία
για ένα ανθρώπινο κουρέλι που προσπαθεί
να αλλάξει ρόλο – να πάψει να συμβολίζει το ανεμούριο
και να κερδίσει λίγο χώρο στο αδηφάγο γίγνεσθαι!
ντυμένες σαν τσουβάλι σαν κουρέλι τριγυρίζουν στα πέριξ
με κατάμαυρα να αγγίζουν τη γη – το χώμα – το νερό!
στροβιλίζονται οι γυναίκες στο κενό στο χώρο στο φως
με τα μάτια μονίμως υγρά από την αδικία
με τα χέρια υψωμένα κρυφά στα χνάρια
του φιλεύσπλαχνου θεού που τα κανόνισε έτσι
μέσα από ερμηνείες φαύλες – από παρερμηνείες βολικές
μέσα σε στόματα κλειστά που τα καίει η αλήθεια!
ας πάω να ανάψω ένα κερί στη χάρη του Αγίου Φανουρίου
και μια πίτα να φτιάξω για να την μοιράσω μήπως και φανεί
της δικαιοσύνης ο ήλιος ο νοητός
ακόμα και πίσω από του δάχτυλου την κρυψώνα
την κόσμια και την παγκόσμια…
https://www.pink.gr/post/224173/i-zwi-twn-gynaikwn-sto-katar-apo-to-ntysimo-ews-tin-ergasia