…εκείνος ήθελε απεγνωσμένα να πάρει άδεια
τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Σεπτέμβρη
εξ αιτίας της καραντίνας επί δύο χρόνια
στο νοσοκομείο δούλευε σχεδόν ασταμάτητα
πνευμονολόγος γιατρός σου λέει ο άλλος
στα καλύτερα αλλά και στην Ελβετία!
εκείνος ήθελε να πάει στην Κέρκυρα
η γυναίκα του όμως ήθελε να πάει στις Κυκλάδες
μοιράσανε την απόσταση και έτσι αφίχθησαν
μαζί με τις δύο κόρες στην Τήνο βραδάκι
νοικιάσανε ένα ολόκληρο σπίτι
στην άκρη ενός χωριού και ξεχωριστά δωμάτια
τον συνάντησα μια εβδομάδα μετά
άστα μου παραπονέθηκε – δεν κλείνω μάτι
ερχόμαστε αργά το βράδυ μετά από την νυχτερινή
ζωή στο νησί που άλλωστε ήταν στα όνειρα μας
όμως δεν περνάει μια ώρα και ο κόκορας
από το διπλανό σπίτι αρχίζει να λέει τα δικά του
με αποτέλεσμα να μην μπορώ να κλείσω μάτι!
αγόρασέ τον – του είπα – και πες εκεί
στους διπλανούς να σου τον μαγειρέψουν
κοκκινιστό κρασάτο με τηγανητές πατάτες
δυό ημέρες αργότερα μας κάλεσαν σε δείπνο
δεν έχω ξαναδεί τόση ανυπομονησία εκ μέρους του
στο τέλος της βραδιάς μου είπε ότι
το προηγούμενο βράδυ κοιμήθηκε πολύ ωραία
και ότι ο κόκορας του θύμισε
την Ιφιγένεια – μια θυσία
και να αρμενίζουν τα καράβια του ύπνου!
ο διακόπτης αν λειτουργήσει σε νησί
στέλνει μήνυμα στη συνείδηση ανοίγοντας
το μίζερο κεφάλαιο της κούρασης
τότε είναι που αλλάζεις άποψη και καθημερινότητα
αφυπνίζεται η ευαισθησία και η επίγνωση!…
