Μίκης Θεοδωράκης
…μου αρέσει που τραγουδούν στον θάνατό του
τα μπλε καφενεία!
μου αρέσει που τραγουδούν στον θάνατό του
τα κόκκινα καφενεία!
παλιά ήταν εχθροί μεταξύ τους – για αυτόν
ελπίζω σταγόνα-σταγόνα να μονιάσουμε!
δεν πήραμε γαλόνια στο μανίκι – ποτέ
από τα μπλε και τα κόκκινα καφενεία
μόνο διχόνοια πήραμε – μόνο διχόνοια
ελπίζω να είναι αυτός η σταγόνα που θα ξεχειλίσει
το ποτήρι από αγάπη – από αρετή – από ομόνοια!
ελπίζω αυτή η μνήμη του
να κερδίσει τον νου μας – τις πράξεις μας!
αφιερώνω αγάπη στα μπλε και στα κόκκινα καφενεία!
απόσπασμα από τον επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου:
…σήκω γλυκέ μου, αργήσαμε ¨ψηλώνει ο ήλιος¨ έλα,
και το φαγάκι σου έρημο θα κρύωσε στη πιατέλα.
η μπλε σου η μπλούζα της δουλειάς στη πόρτα κρεμασμένη
θα καρτεράει τη σάρκα σου τη μαρμαρογλυμμένη.
θα καρτεράει το κρύο νερό το δροσερό σου στόμα,
θα καρτεράει τα χνώτα σου τ` ασβεστωμένο δώμα.
θα καρτεράει κι η γάτα μας στα πόδια σου να παίξει
κι ο ήλιος αργός θα καρτερά στα μάτια σου να φέξει.
θα καρτεράει κη ρούγα μας τ αδρό περπάτημά σου
κοι γρίλιες οι μισάνοιχτες τ αηδονολάλημά σου…