…χάνεται το μάτι μου και χαζεύει!
μα όταν επανέρχεται
αισθάνομαι κάτι σαν έκπληξη
κάτι σαν ανεκπλήρωτο
κάτι σαν να μου έδωσαν
ένα πολιτικό γρίφο να λύσω!
το παράξενο στην όλη υπόθεση είναι ότι
στη ζωή αστράφτει περισσότερο η εξαθλίωση
ο έχοντες και κατέχοντες κρύβονται!
εκείνο που είναι συνεχώς στον αφρό
είναι τα τσιράκια – οι μυαλοπώληδες
που κάνουν συνεχώς φασαρία
και που πετάνε χαρτοπόλεμο!
είναι μια υπολογισμένη αλήθεια αυτή!
κάτι σαν να τρέχει από το καζανάκι
μετά το χέσιμο που μας ρίχνουν!
που να την ανακαλύψεις την αλήθεια;
στην πολιτική βούληση
μέσα από ένα τηλεφώνημα
σε κάποιο φούρναρη;
ή μήπως στα ΚΑΠΗ της άνω Κολοπετινίτσας;
στον παυσίλυπο αγάπη μου
νυχθημερόν φυτεύουν λουλούδια!
το μέλλον λέει είναι μια εξέλιξη του παρόντος
επίσης λέει ότι τα καμώματα της αγάπης
συσσωρεύουν σχισμές στις ξερολιθιές του παραδείσου!
λοιπόν αγάπη μου σκέψου ότι
είχε αναρωτηθεί κάποτε η γόμα:
η φωτιά στο στήθος
μπορεί να είναι πετυχημένη παραφροσύνη;
ή μήπως
η αυτογνωσία μεταβάλει τις λέξεις σε χάπια
κίτρινα – κόκκινα – μπλε
καραβάκια στο αιγαίο
της πολιτικής πλειοψηφίας;
τρομερό ε!…