…Δέξου ετούτο το φιλί στο μέτωπο σου!
και τώρα που χωρίζουμε
άφησε με να σου πω
ότι οι μέρες μου κύλησαν μέσα στ’ όνειρο
είναι αλήθεια όπως το έλεγες
αν όμως η ελπίδα πέταξε
μέσα σε μιά νύχτα ή σε μιά ημέρα
μέσα σε ένα όραμα ή μέσα στο τίποτα
είναι γι’ αυτό λιγότερο χαμένη;
Όλα όσα βλέπουμε ή ότι φαινόμαστε
όνειρο είναι μοναχά μέσα σε όνειρο!
Στέκομαι ανάμεσα στο βογγητό
μιάς θαλασσόδαρτης ακτής
και μες στα χέρια μου κρατώ κόκκους χρυσούς της άμμου
πόσο λίγοι!
κι όμως πως γλιστράνε
από τα δάχτυλα μου και βαθιά πάνε
καθώς θρηνώ – καθώς θρηνώ!
Θεέ μου!
μήπως θα μπορούσα
μέσα στο χέρι πιο σφιχτά να τους κρατούσα;
Θεέ μου!
πώς θα κατορθώσω
μόνο ένα απ’ το ανήλεο κύμα να γλιτώσω;
όλα όσα βλέπουμε ή ότι φαινόμαστε
όνειρο είναι μοναχά μέσα σε όνειρο;…