βιθουρανός – τσιπς για αργότερα
…στο καφενείο Κυριακάτικο σήμερα
το ποίημα είναι άδειο και πεινασμένο!
είπα να το βγάλω βόλτα
το πήγα για χάμπουργκερ
και κατόπιν του πήρα τσιπς
για το δρόμο για τη σχόλη
ή για μπροστά στην TV
στη βόλτα συναντήσαμε τον παπά της ενορίας
με το φωτοστέφανο πάνω από το κεφάλι του
και ήτανε λέει βιαστικός και σχεδόν έτρεχε
πήγαινε λέει δακρύζοντας να κάνει ευχέλαιο
στο ευρώ που είναι λέει σχεδόν ετοιμοθάνατο!
στο καφενείο κυριακάτικο και στην πορεία
το ποίημα βρήκε τα πατήματά του – τη χάρη του
και στάθηκε να κοιτάζει επίμονα το Campari – tonic
κάποια στιγμή νευρίασε και πιτσίλισε παντού
κόκκινο αίμα καμπαρένιο και σχεδόν τρελάθηκε
όταν ένας γάτος αρσενικός το έγλυψε με τρόπο
και το εξαφάνισε από παντού ακόμα και από
τα πλήκτρα του πιάνου το εξαφάνισε!
δεν του άρεσε – δεν μου άρεσε
πιάνο χωρίς αίμα;
χήρα χωρίς μαύρα και δάκρυα;
και μέσα σε όλα αυτά
ένας καράφλας να φωνάζει έλεος!
αργότερα το ποίημα αποφάνθηκε ότι
οι ορισμοί είναι δυσκολοβόλευτοι
αργότερα το ποίημα το γύρισα σπίτι
μήπως και ονειρευτεί και καταπιαστεί
με την αγάπη και την αρετή
κι εγώ
ελπίζω να είμαι εκεί να μεταφέρω…
01-11-2023
